“เปรม โมเดล” ฝันค้างตกยุค โดย ใบตองแห้ง

ระบอบป๋า 8 ปี เป็นระบอบที่ไม่มีทางทำเหมือน เพราะมีทั้งเงื่อนไขประวัติศาสตร์ และความสามารถส่วนบุคคล ลืมแล้วหรือไร ป๋ามีฉายา “เตมีย์ใบ้” “กลับบ้านเถอะลูก” ยุคสมัยของป๋าไม่ต้องพูดออกทีวีเป็นชั่วโมงๆ

อ้อ ป๋าไม่ต้องมี “ทหารแก่” มาอุ้ม ป๋ามีแต่ “ทหารหนุ่ม” หนุนหลัง

ระบอบป๋า 8 ปีมี “ดุลยภาพที่พอดีๆ ทางการเมือง” นี่ยืมคำ อ.นิธิมา ไม่ได้มีอำนาจเด็ดขาดเสียหมดแบบรัฐบาลหอย เปิดให้นักการเมือง ภาคเอกชน หรือประชาสังคม พอจะมีบทบาทบ้าง ภายในกรอบ

ระบอบป๋ามีที่มาจากเผด็จการ 16 ปี ปชต.3 ปี หอยสุดๆ อีก 1 ปี คนจึงรู้สึกว่ามัน “พอดีๆ” แล้วอย่างที่บอก เปรมมีภาพ “คนกลาง” ไม่เคยแสดงบทบาทขวาพิฆาตซ้าย (แกเป็นทหารโคราชไง) ไม่เคยพูดปลุกให้ทหารทำรัฐประหาร (หมายถึงเมื่อ 40 ปีก่อน) พูดได้ว่า ณ วันนั้นมือไม่เปื้อน

ฉะนั้น สมัยนั้น พลเอกเปรมก็เป็น “พระเอกขี่ม้าขาว” (คนเฮเมื่อเกรียงศักดิ์กับเปรมร่วมกันล้มรัฐบาลหอย แล้วพอมีปัญหาราคาน้ำมันก็โวยเกรียงศักดิ์ ยังเติร์กเลยโค่นซะ โดยหนุนเปรมมาแทน-ก่อนที่ จปร.7 จะโดนป๋าพิฆาตเสียเอง) ป๋าแกก็มาพูดเรื่องความดีมีศีลธรรมอะไรของแกไปได้ (อย่างเก่งก็มีคึกฤทธิ์เป็นคู๋ต่อกร) แกไม่ต้องมาทำไบโพลาร์ สองมาตรฐาน เป็นเผด็จการชัดๆ ยังบอกว่าประชาธิปไตย 99.99% อย่างน้อยสมัยเปรมยังเว้ากันซื่อๆ ว่าไม่เป็นประชาธิปไตยเต็มใบ ไม่ตะแบงตาใสเหมือนยุคนี้สมัยนี้