กรณีไผ่ ดาวดิน อดอาหารประท้วงการจับกุมคุมขังอย่างไม่เป็นธรรม

กรณีไผ่ ดาวดิน อดอาหารประท้วงการจับกุมคุมขังอย่างไม่เป็นธรรม ถ้าถามว่า เป็นการต่อสู้ที่ “ชอบธรรม” หรือไม่ ก็ตอบอย่างไม่ต้องสงสัยว่า “ชอบธรรม”

ด้วยวิธีการต่อสู้ของไผ่ เราอาจถกเถียงถึงหลักการทฤษฎี ยุทธศาสตร์ยุทธวิธี และผลกระทบที่จะเกิด (หรือไม่เกิด) กับกระแสการต่อสู้โดยรวม

ทว่า ในการต่อสู้ มันไม่ได้มีแค่ประเด็นหลักการทฤษฎีในหัวสมอง แต่ยังมี “หัวใจ” ดวงใหญ่ และความเป็น “มิตรสหายร่วมรบ” ด้วย ก็เพราะตรงนี้ แม้เราอาจไม่เห็นด้วยกับวิธีการของไผ่ด้วยเหตุผลนานา แต่ในหัวใจ เราต้อง “หนุนช่วย” เขาเท่าที่จะทำได้

การสู้ที่มีทั้งสมองและ “หัวใจ” นี่แหละที่ทำให้เราเป็นคน ทำให้ขบวนนี้อบอุ่น และช่วยพิสูจน์ด้วยว่า ใครเป็นมิตรแท้ในยามคับขัน

คนที่อยู่ใน “หอคอย” เอาแต่เถียงทฤษฎีสวยหรู ใช้โวหาร เล่นคำ ตีความโน่นนี่ ตำหนิติเตียน เที่ยวเอาหลักการที่ตัวเองอุปโลกน์เอาเองว่า สัมบูรณ์ ไปตีราคาคนอื่นในทุกเรื่องทั่วไปหมด ยกตนข่มท่าน โชว์ระดับสติปัญญาและความเป็น “ปัญญาชน” สุดขีด แต่ไร้ซึ่ง “หัวใจ” ปราศจาก “ความเป็นสหายร่วมรบ”

คนพวกนี้เอาเข้าจริง สามารถ “โชว์เหนือ” ได้สารพัด แต่สิ่งที่คนพวกนี้ไม่มีและไม่สามารถให้ใครได้คือ “หัวใจ” และ “ความเป็นสหาย”

ถ้าเราตกอยู่ในอันตราย ถูกรังแกอย่างไม่เป็นธรรมจากเผด็จการ แล้วเราร้องขอความช่วยเหลือ ถามว่า ระหว่างไผ่ กับ “ปัญญาชนสุดขีด” กลุ่มนี้ ใครมีแนวโน้มที่จะก้าวออกมาสู้เพื่อคุณ?